ಮೃತ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಅದು ಬೆವರುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ವಿಜ್ಞಾನವು ಇದು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬೆವರುವುದು ಒಂದು ಜೈವಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು ಅದು ಜೀವಂತ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಸಾವಿನ ನಂತರ, ದೇಹದ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಬೆವರು ಉತ್ಪಾದನೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರಳ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ ಇಲ್ಲ. ಮೃತ ದೇಹವು ಬೆವರು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಬೆವರುವಿಕೆಗೆ ಸಕ್ರಿಯ ನರಮಂಡಲ, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಜೀವಕೋಶಗಳು, ರಕ್ತ ಪರಿಚಲನೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತ್ತ ನಂತರ, ಈ ಜೈವಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರ ಎಷ್ಟೇ ಬಿಸಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ದೇಹವು ಬೆವರು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಬೆವರುವಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೈಪೋಥಾಲಮಸ್ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ದೇಹದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಮೆದುಳಿನ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಸಾವಿನ ನಂತರ, ಮೆದುಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಬೆವರು ಗ್ರಂಥಿಗಳು ಬೆವರು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ನರ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಕೇತಗಳಿಲ್ಲದೆ, ದೇಹದ ತಂಪಾಗಿಸುವ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಮಾನವ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಕೋಶಕ್ಕೂ ಬೆವರು ಗ್ರಂಥಿಗಳ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಗತ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅಡೆನೊಸಿನ್ ಟ್ರೈಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಸಾವಿನ ನಂತರ, ಆಮ್ಲಜನಕದ ಪರಿಚಲನೆ ಮತ್ತು ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅಡೆನೊಸಿನ್ ಟ್ರೈಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಇಲ್ಲದೆ, ಬೆವರು ಗ್ರಂಥಿಗಳು ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ನೀರನ್ನು ಪಂಪ್ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಬೆವರು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ರಕ್ತಪರಿಚಲನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಹೃದಯ ಬಡಿತ ನಿಂತಾಗ, ದೇಹದಾದ್ಯಂತ ರಕ್ತದ ಹರಿವು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಈ ರಕ್ತಪರಿಚಲನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ದ್ರವಗಳನ್ನು ಬೆವರು ಗ್ರಂಥಿಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಬೆವರುವುದು ಜೈವಿಕವಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.