ತಿರುಮಲ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಗಳು ಅದರ ಅಂಕುಡೊಂಕಾದ ತಿರುವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಏಪ್ರಿಲ್ 1944 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಜಂಟಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಸರ್ಕಾರವು ಅಲಿಪಿರಿಯಿಂದ ತಿರುಮಲಕ್ಕೆ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ಇದೇ ತಿಂಗಳ ಹತ್ತರಂದು ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದ ಗವರ್ನರ್ ಆರ್ಥರ್ ಹೋಪ್ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು.
ಮೊದಮೊದಲು ಈ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತುಗಳು, ಕುದುರೆ ಗಾಡಿಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.. ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿರುಮಲ-ತಿರುಪತಿ ನಡುವೆ ಎರಡು ಬಸ್ಸುಗಳನ್ನು ದೇವಸ್ತಾನ ಆರಂಭಿಸಿತು.. ತಿರುಮಲದಿಂದ ಸಂಜೆ 7 ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಬಸ್ಸುಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಸ್ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಭಕ್ತರ ದಂಡು ಹರಿದು ಬಂತು. ಹೀಗಾಗಿ ಎರಡನೇ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಬೇಕಿತ್ತು. ಇದು 1974 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ತಿರುಮಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಗಳಾದ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಗಳು ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿವೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಯಾತ್ರಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಒಂದು ಘಾಟ್ ಹಾಗೂ ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಘಾಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಭಕ್ತರ ನೂಕುನುಗ್ಗಲು ಇರುವುದರಿಂದ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ ದಟ್ಟಣೆ ಹೆಚ್ಚಿದೆ.
ಈಕ್ರಂನ ಮೊದಲ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಿರುವುಗಳಿಂದ ಯಾತ್ರಾರ್ಥಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಪಘಾತಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮಂಡಿಯೂರಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿರುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಘಾತಗಳು ಸಂಭವಿಸುವುದರಿಂದ ಯಾತ್ರಾರ್ಥಿಗಳು ಸಹ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾರೆ. ಅಪಘಾತ ತಡೆಯಲು ಟಿಟಿಡಿ ಹಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಟಿಟಿಡಿ ಆಗಮ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮೊಕಲ್ಲ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಮಂತ್ರದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಅಪಘಾತಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಅಪಘಾತಗಳು ಸಂಭವಿಸಿಲ್ಲ. ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಾರಾದರೂ ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಯೇ?
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಗಳಿದ್ದರೂ ತಿರುಮಲ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಗಳು ಬಹಳ ವಿಶೇಷ. ಶ್ರೀವಾರಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಈ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಗಳು ಸಂತಸ ತರುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ತಿರುಮಲದಿಂದ ತಿರುಪತಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆ ತಿರುವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಈ ತಿರುವುಗಳ ಪೈಕಿ ಮೋಕಲ್ಲ ಪಾರೂಟ್ ಬಳಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ತಿರುವು 2004ರವರೆಗೂ ಹಲವು ಬಾರಿ ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗಿದೆ. ಟಿಟಿಡಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇದೇ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಘಾತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತ ತಡೆಯಲು ತಡೆಗೋಡೆ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಳುಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದ್ದರೂ ಯಾತ್ರಾರ್ಥಿಗಳು ನಿತ್ಯ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವಂತಾಗಿದೆ.
ರೇಖಾ ಮಂತ್ರ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವದನ್ನು ಯಂತ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವೈದಿಕ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗಮ ಮತ್ತು ಪುರಾಣ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ವಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಯಂತ್ರ ಎಂಬ ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪೂಜಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸೀತಾಳ ದೇವಿಯು ಗ್ರಾಮದ ರಕ್ಷಕಳು ಎಂದು ವೈದಿಕ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವಳು ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪೇಟವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗೋಣಿಚೀಲವನ್ನು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೋಟ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಈಟಿಗಳ ಹೊರೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು, ಸೀತಾಳ ದೇವಿಯನ್ನು ಗ್ರಾಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಲ್ಲದೆ ಪರಸ ಆಗಮ ಸ್ಮೃತಿ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಪದ್ಧತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ರುದ್ರಾಯಮಾನ ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಕುಲ ವರ್ಣ ತಂತ್ರವು ಸೀತಾಳ ದೇವಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಪರಮೇಶ್ವರನು ಬೋಧಿಸಿದ ಯಂತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ರೇಖೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮುರಿದು ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಯಂತ್ರಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಮರವು ಮೂರ್ತಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. 2002, 2003, 2004ರಲ್ಲಿ ಆಗಮ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಟಿಟಿಡಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಕೆಳ ಘಟ್ಟದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಅಪಘಾತಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸೀತಾದೇವಿಯು ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಅಪಘಾತಗಳಿಂದ ಭಕ್ತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷ ಪೂಜಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಬಳಿ ಸೀತಾದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು.
